ΝΑΟΥΣΑ - terroir



Η ATHIN̕A Νάουσα αντλεί την δύναμή της και χτίζει την προσωπικότητά της από τη στιβαρή ποικιλία Ξινόμαυρο, που έρχεται από ένα και μόνο cru. Διαθέτει όλα εκείνα τα φυτογενετικά σημάδια που οικοδομούν την δυναμική παρουσία της στο Μακεδονικό αμπελότοπο, στην σκιά του πλούσιου Βαλκανικού τοπίου. Στόχος ήταν να ερευνήσουμε πολλά από εκείνα τα ονομασίας - συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του Ξινόμαυρου παρότι πολλά έχουν αραιωθεί και αλλάξει λόγω της απρόσεχτης απώλειας της γενετικής του κληρονομιάς. Αλλά να δοθεί έμφαση και σε εκείνα τα ονομασίας – συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που χρειάζεται να πάρουμε από αυτούς τους οίνους και πρέπει να μείνουν χωριστά ώστε να αναγνωριστούν για την διαφορετικότητά τους.

Όταν για πρώτη φορά επισκέφτηκα τον αμπελώνα του κτήματος Καστανιώτη ανάμεσα στις υποπεριοχές Μαρίνα και Γιανακοχώρι Νάουσας, ο αμπελώνας ήταν ένα πραγματικό θέαμα. Ένας ενιαίος αμπελώνας σε οροπέδιο πάνω από 40 χρόνια σε νότια πλαγιά, ευεργετημένος λόγω του μικροκλίματος που εκμεταλλεύεται όλη την διαθέσιμη ηλιοφάνεια και εξασφαλίζει ότι το φρούτο κερδίζει επιπλέον πλούτο και αρώματα που κινούνται περισσότερο προς το φάσμα των κόκκινων φρούτων. Δοκιμάζοντας διάφορες χρονιές ήξερα ότι ήμουν μπροστά στο μεγαλείο μιας σπάνιας εμπειρίας, όπου θα συναντούσα απόθεμα ανεκμετάλλευτης ακόμη δυναμικής.

Παρότι απίθανο για την φήμη της Ελλάδας ως νότια χώρα η αμπελουργική ζώνη της Ναούσης χαρακτηρίζεται από "δροσερό κλίμα" και στην οποία τα σταφύλια αγωνίζονται για να ωριμάσουν. Σε μεγάλο βαθμό επηρεάζεται από τα βουνά που αποτελούν καταφύγιο της περιοχής από τους ψυχρούς ανέμους που πνέουν από τα βόρεια και τα δυτικά προς τα κάτω της Βαλκανικής Χερσονήσου. Από την άλλη δημιουργούν Föhn ανέμους, που βασίζονται σε δροσερό, υγρό αέρα από τα παράλια του Αιγαίου. Λοιπόν, ίσως, κάπου εδώ να στηρίζεται αυτή η παράδοξη σχέση με το Nebbiolo - δίκαια διάσημη για την πολλαπλότητα των εδαφών του τόπου του και την επικίνδυνα παιχνιδιάρικη φύση του κλίματος. Ίσως αυτή η αναλογία για άλλους να εντοπίζεται περισσότερο στο χαρακτήρα των κρασιών. Δεν είναι πραγματικά μια ομοιότητα στη γεύση. Ωστόσο, κάποιος αισθάνεται έντονα ότι είναι αδέλφια. Πίνοντας αυτά αναπόφευκτα φυλακίζεται από ομοιότητες που αφηγούνται στο χρόνο και εισρέουν στο σήμερα με άδηλα σημάδια από ίχνη κάποιας ιστορίας που τα ύφαινε μαζί.

Ο Τάκης Καστανιώτης, δεύτερης γενιάς αμπελουργός κατέχει και διαχειρίζεται τον αμπελώνα σαν να είναι ο κήπος του, πράγμα που βοηθά στο να διασφαλιστεί ότι ο καρπός διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Η υφή του είναι για να πεθάνεις και ταιριάζει απόλυτα με το στόχο μας να τιμηθεί η διαφορετικότητα εντός της περιοχής της Νάουσας. Παραμένει ένα κρασί με μεγάλη διάρκεια ζωής, που θα ανταμείψει την υπομονή κάποιου καθώς γερνά με ολοένα αυξανόμενη κομψότητα και πολυπλοκότητα.

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - terroir



Η ATHINA Σαντορίνη είναι αποτέλεσμα επιλογής τριών αμπελώνων στο γεωφυσικό πληθωρικό χώρο που διαμορφώνεται στην περιοχή Μεγαλοχώρι - Πύργος. Τα επιμέρους χαρακτηριστικά του κάθε ενός ξεχωριστά τείνουν να ισορροπήσουν δυναμικά πετυχαίνοντας κάθε φορά να συγκροτούν γνήσια το σημείο της δυναμικής ενότητας των διαφορετικών αρωματικών - γευστικών επιπέδων, χωρίς την απώλεια της διαφορετικότητας. Ίσως να υπάρχει κάποια αναλογία με την φύση της συμφωνικής ορχήστρας, όπου κάθε όργανο δεν χάνει τη φωνή του ενώ παράλληλα συνδημιουργεί τον έναν και ενιαίο ήχο της μουσικής. Έτσι μαζί, αυτά τα υπέροχα cru δημιουργούν μια σπουδαία σύνθεση - στην υπηρεσία της αξιόλογης ποικιλίας Ασύρτικο - που όπως κάθε μεγάλο έργο, υπερβαίνει το άθροισμα των μερών του.

Αξιόλογη είναι η ηφαιστειακή δυναμική του εδάφους, δημιουργήθηκε με ανυπολόγιστο αριθμό ροών λάβας, συνθέτοντας μια ορυκτή οντότητα από μόνη της. Η αμπελοκαλλιέργεια είναι μια πανάρχαια παράδοση του εκλεπτυσμένου και πολύπλευρου μικρόκοσμου αυτής της αρχαίας γης. Οι τεχνικές εμπνέονται από κριτήρια βιωσιμότητας με στόχο την ενίσχυση της συσσώρευσης τόσο του νερού όσο και της προστασίας των αμπελιών από τους δυνατούς ανέμους του Αιγαίου.

Το Ασύρτικο φέρει το αλατοπίπερο της ευγενούς ποικιλίας του νησιού που είχε προσαρμοστεί απολύτως στις κλιματολογικές και εδαφολογικές συνθήκες κατά τη διάρκεια των αιώνων, την πλούσια αίσθηση στο στόμα της πλήρους ωρίμανσης, του ορυκτού και τη λεπτή οξύτητα του ηφαιστειακού εδάφους.